|
پر تب و تاب: پر اُفت و خیز |
مینمایانند: نشان میدهند |
بیهیاهو: بیسر و صدا |
|
اصلاح: نیکو ساختن، بهبودی |
افزون بر: اضافه بر، بعلاوه |
نقد: برشمردن ضعف و قوّت کسی یا چیزی. |
|
آینه، چون نقشِ تو بنمود راست خود شکن، آیینه شکستن خطاست (نظامی) اگر آینه به راستی زشت و زیبای چهرهات را به تو نشان داد، به جای شکستن آینه، در صدد اصلاح خود باش. |
||
|
*** جوانی گَهِ کار و شایستگی گهِ خود پسندیّ و پندار نیست گهِ: زمانِ، گاهِ. پندار: وهم، گمان، خیال جوانی زمان کار و نشان دادن شایستگیها و توانمندیهاست؛ نه زمان خود ستایی و خیالات بیاساس. |
||
|
چو بفروختی، از که خواهی خرید متاعِ جوانی به بازار نیست خریدو فروخت: آرایهی تضاد متاع: کالا، جنس متاعِ جوانی: مضاف و مضافٌالیه(اضافهی تشبیهی) |
||
|
غنیمت شمر، جز حقیقت مجوی که باریاست فرصت، دگر بار نیست غنیمت: مالی که رایگان به دست آید، اموالی که از دشمن شکست خورده به دست آید. غنیمت شُمر: ارزشمند بدان، بها بده. حقیقت: راستی، درستی. باریاست: برای یک دفعه است. روزگارِ جوانی را ارزشمند بدان، و به دنبال راستی و درستی باش؛ زیرا این فرصت تنها یک بار به تو داده شده و دوباره آن را نخواهی داشت. |
||
|
مپیچ از رهِ راست بر راهِ کج چو در هست، حاجت به دیوار نیست آرایهی تضاد در« راست و کج» « در و دیوار» آرایهی تناسب دارند. مپیچ: منحرف نشو. از راهِ راست به راهِ نادرست منحرف نشو، وقتی میتوانی از در وارد شوی، چه نیازی به بالا رفتن از دیوار است؟ |
||
|
زِ آزادگان بردباری و سعی بیاموز، آموختن عار نیست بردباری: صبر و تحمّل، شکیبایی سعی: تلاش و کوشش عار: ننگ، ذلّت، خواری از انسانهای وارسته و آزاده شکیبایی و صبوری بیاموز؛ که یادگیری ننگ و ذلّت و خواری نیست. |
||
|
به چشم بصیرت به خود در نگر تو را تا در آیینه، زنگار نیست بصیرت: بینایی، تعمّق، عمیق دیدن در نگر: نگاه کن آیینه: استعاره از دل زنگار: آلودگی، رسوب تا زمانی که دلت از آلودگیها به دور است و زنگار نگرفته؛ در احوال خود موشکافانه و عمیق نگاه کن. |
||
|
همی دانه و خوشه، خروار شد زِ آغاز، هر خوشه خروار نیست خوشه و خروار: آرایهی تکرار همی شد: به تدریج و آهسته آهسته تبدیل شد. دانه و خوشهی گندم، به مرورِ زمان به خروار و خرمن تبدیل میشود؛ و هیچ خوشهی گندمی از ابتدا خرمن نبود. |
||
|
همه کارِ ایّام، درس است و پند دریغا که شاگرد هشیار نیست درس و پند و شاگرد: مراعات نظیر دریغا: افسوس، حیف گذر روزگار سراسر درس و پند است؛ صد حیف که برای درک و دریافت آن به اندازهی کافی هوشیار نیستیم. |
||
|
پروین اعتصامی | ||
زبان و ادبیات فارسی سوم راهنمایی
برای دبیران و دانش آموزان
نویسنده: روح الله کاظمی -
